Drabiny pożarnicze

2007-10-24, o 0:40 - Artur S., czytany 3886 razy.

Wśród sprzętu pożarniczego istotne miejsce zajmują drabiny pożarnicze. Wykorzystuje się je do budowy stanowisk gaśniczych na wysokości, do komunikacji pionowej oraz do celów ratowniczych. Za pomocą drabin można budować stanowiska gaśnicze przy otworach okiennych na wyższych kondygnacjach, działać skutecznie prądami środków gaśniczych na dachy budynków, można też ratować zagrożonych ludzi zarówno z wyższych kondygnacji obiektów budowlanych, jak też z dołów i studni.

Drabiny mogą być także wykorzystywane w niektórych sytuacjach jako poziome kładki i pomosty, np. pomiędzy oknami sąsiadujących ze sobą domów.

Drabina D 10 W.

Jest wśród drabin przenośnych sprzętem umożliwiającym najszersze wykorzystanie, dlatego też stanowi wyposażenie podstawowe wielu samochodów pożarniczych. Składa się z dwóch rozsuwających się przęseł, które po rozsunięciu dają łączną długość 10 metrów. Dziesięciometrowy zasięg pozwala na działania na wysokości drugiego piętra.

Reklama

sponsora

W warunkach wiejskich jest to wysokość w zasadzie w pełni wystarczająca. Drabina może być stosowana jako przystawna lub jako wolno stojąca. Rozsunięcie przęseł w pozycji opartej o ścianę ułatwiają obrotowe kółka umieszczone w górnej części górnego przęsła. Ustawienie w pozycji wolno stojącej umożliwiają dwa drążki podporowe przymocowane do bocznic drabiny. Wysunięte przęsło zabezpieczone jest przed zsunięciem się przez zapadki, a także dodatkowo za pomocą liny wyciągowej przykazanej do szczebla drabiny. Zapadki zabezpieczają przęsło przy kącie nachylenia drabiny 60-90 stopni.

Jest to zakres kątów przewidzianych do pracy na drabinie. Stanowisko gaśnicze można tworzyć na drabinie D 10 W również przy ustawieniu wolno stojącym. Prądownik winien być jednak w takim przypadku zabezpieczony za pomocą zatrzaśnika przypiętego do szczebla. Do szczebla powinien być także przypięty podpinką wąż gaśniczy. Straże pożarne, na wyposażeniu których znajdują się drabiny D 10 W powinny pamiętać o przeprowadzaniu okresowych prób wytrzymałościowych na obciążenie. Wykonywać należy cztery próby określone normami sprawdzające wytrzymałość bocznic, szczebli i drążków. Jeżeli podczas prób którykolwiek wynik okaże się negatywny, drabiny należy wycofać z użycia.

Mimo dużych możliwości wykorzystania nie wszystkie OSP mają warunki, by posiadać i stosować drabiny D 10 W. Jej duże rozmiary wymagają odpowiedniego pojazdu do przewożenia. Służyć mogą do tego celu samochody co najmniej średnie i w dodatku wyposażone w odpowiednie uchwyty do mocowania drabiny. Pewnym kłopotem jest także ciężar drabiny (72 kg) i wymagana czteroosobowa obsługa.

Drabina nasadkowa DN 2,7.

Jest drabiną przystawną, coraz częściej stosowaną przez ochotnicze straże pożarne. Niewielkie rozmiary pozwalają na przewożenie jej nawet samochodami lekkimi. Możliwość wykorzystywania jednego, dwóch, trzech lub czterech przęseł sprawia, że przydatna jest podczas akcji ratowniczych w piwnicach, studniach, zbiornikach, na poddaszach. W miejscach, gdzie stosowanie innych drabin byłoby niemożliwe albo trudne.

Wykonana jest z metalu lub drewna. W działaniach może być wykorzystywane jedno przęsło (dł. 2730 mm) lub więcej przęseł połączonych ze sobą: dwa o długości 4650 mm, trzy o długości 6570 mm, cztery o długości 8490 mm. Do połączenia przęseł służą:zamki, obejmy, szczeble korytkowe.

Połączenie następuje po wsunięciu wierzchołka jednego przęsła w podstawę przęsła drugiego. Obsługę drabiny stanowi jedna osoba do jednego przęsła. Drabina nasadkowa powinna być także poddawana próbom wytrzymałościowym na obciążenie. Powinny o tym pamiętać OSP posiadające te drabiny i przeprowadzać dosyć prosty test. Test winien przebiegać następująco:

Drabinę złożoną z trzech lub czterech przęseł należy położyć poziomo na dwóch podporach ustawionych pod krańcowymi szczeblami, a następnie pod środkowym szczeblem zawiesić ciężar 70 kg (dla trzech przęseł) lub 50 kg (dla czterech przęseł). Obciążenie powinno trwać 3 minuty, a ugięcie drabiny w tym czasie nie powinno przekroczyć 12 cm (dla trzech przęseł) i 20 cm (dla czterech przęseł).

Po minucie od zdjęcia obciążenia odkształcenie drabiny od linii prostej nie powinno przekroczyć 10 mm (dla obciążenia 70 kg) i 3 mm (dla obciążenia 50 kg). Jeśli którykolwiek z wyników przekroczy normę, drabinę należy wycofać z eksploatacji.

Drabina D 3,8.

Inaczej zwana: lekka przystawna - jest dosyć powszechnie stosowanym sprzętem przez OSP. Jej długość 3,8 m pozwala na obsługę przez jednego strażaka. Wykorzystywana jest do działań na zewnątrz i wewnątrz niskich budynków. Podstawę drabiny wskazują metalowe ściągacze, które po sprawieniu powinny znajdować się pod szczeblem.

Drabina D 5.

Sprawiana jest przez dwóch strażaków. Jeden strażak podczas sprawiania zabezpiecza nogami podstawę przed przesuwaniem się, drugi strażak unosi wierzchołek do góry. Drabina może służyć do działań na wysokości pierwszego piętra lub w wyższych obiektach np. magazynowych.

Drabina D 5 R.

Podobna do D 5, również jednoprzęsłowa. Dodatkowo wyposażona jest w drążki podporowe i tym samym może być wykorzystywana w pozycji wolno stojącej.

Drabina D 3,1 (słupkowa).

Jest to drabina o długości 3,1 m, która po złożeniu tworzy rodzaj słupka. (Szczeble po złożeniu uzyskują pozycję równoległą do bocznic, bocznice zaś schodzą się ze sobą). Drabina słupkowa jest raczej rzadko stosowana, aczkolwiek jest wygodna przy przenoszeniu i może być wykorzystywana w różnych, trudno dostępnych miejscach.

Drabina D 4,2 (hakowa).

Jest drabiną zawieszaną za pomocą stalowego haka na ościeżnicy okna. Wykorzystuje się ją obecnie jedynie w konkurencji sportu pożarniczego.

Konserwacja drabin.

Drabiny pożarnicze, z uwagi na materiał, z jakiego są wykonane, jak też wysokie wymagania techniczne, wymagają systematycznej, dokładnej konserwacji. Elementy drewniane drabin powinny być nasycane pokostem oraz powlekane lakierem. Konserwowane powinny być także elementy metalowe, głównie poprzez usuwanie śladów korozji i powlekanie lakierem bezbarwnym lub asfaltowym. Elementy umożliwiające sprawianie drabin, a więc: pokrętła, czopy, sprężyny zamków drabin nasadkowych, kółka, rolki powinny być smarowane olejem maszynowym.

Drabiny mechaniczne i podnośniki.

Na wyposażeniu jednostek ratowniczo-gaśniczych PSP, a więc w miastach, gdzie występują budynki kilku kondygnacyjne, znajdują się samochodowe drabiny pożarnicze i podnośniki hydrauliczne. Drabiny określa się standardową, maksymalną wysokością pracy: 30 m, 37 m, 44 m i 50 m. Takie też wielkości bierze się pod uwagę przy oznaczeniu rodzaju drabiny.

Drabiny wyposażone są w kosze lub windy mocowane do wierzchołka najwyższego przęsła. Kosze generalnie stosuje się przy drabinach o mniejszym zasięgu, windy zaś, gdy wysuw drabiny przekracza 40 m. Zastosowanie wind ułatwia ratowanie za pomocą drabin osób niepełnosprawnych lub rannych.

Obok drabin samochodowych ważną rolę wypełniają podnośniki hydrauliczne. Wprawdzie wysokość ich działania jest mniejsza niż drabin (stosowane są w Polsce przede wszystkim podnośniki o zasięgu 18 m, 20 m i 30 m), ale mają wiele zalet, które pozwalają im konkurować z drabinami.

Porównując podnośniki z drabinami warto wskazać następujące zalety:

- Mają stałą linię gaśniczą, która nie wymaga ciągnięcia do góry węży gaśniczych,

- Wyposażone są w sztywniejsze ramiona, co powoduje, że bezpieczniejsza jest praca w koszu przy silnym wietrze.

- Znacznie większy jest udźwig kosza.

- W obwodzie kosza możliwe jest zainstalowanie zraszaczy, dzięki którym praca przy wysokich temperaturach jest bezpieczniejsza.

Analizując możliwości wykorzystania drabin samochodowych i podnośników hydraulicznych warto zwrócić uwagę, że urządzenia te pozwalają na w miarę bezpieczną pracę na dużych wysokościach. Pozwalają też na ratowanie ludzi warunkach, w jakich żaden inny sprzęt nie byłby skuteczny. Problemem jednak może być ustawienie we właściwym miejscu pojazdu, na którym znajduje się drabina lub podnośnik, by móc wysunąć kosz do właściwego miejsca.

Autorowi dziękujemy za nadesłanie artykułu.