Pokonywanie przeszkód

2007-10-24, o 0:40 - Krzysztof Worosz, czytany 417 razy.

Każdy strażak, dla którego udział w akcji ratowniczo - gaśniczej nie jest pierwszyzną wie, że dotarcie z prądem gaśniczym do źródła ognia, aby ratować zagrożonego człowieka albo mienie, nie zawsze jest łatwe.

W wielu przypadkach ratownicy napotykają zamknięte na klucz drzwi, okratowane okna, zastawione przez różne urządzenia bądź konstrukcje dojścia. Zachodzi wówczas potrzeba użycia odpowiedniego sprzętu do usunięcia przeszkód. Potrzebne są też odpowiednie umiejętności, by podczas torowania sobie drogi nie dokonać niepotrzebnych zniszczeń.

Podstawowymi drogami dojścia do źródeł ognia są drzwi, okna, drzwi balkonowe, korytarze, klatki schodowe. Niekiedy jednak drogi te są niewystarczające lub trudne do wykorzystania. W takich sytuacjach może zachodzić potrzeba wykonania otworów w ścianach zewnętrznych lub działowych, w dachach lub stropach. Wszystkie te utrudnienia będą wymagać odpowiednich sposobów forsowania przeszkód. Przedostawanie się do wnętrza obiektu w sytuacji, gdy niezbędne jest uszkodzenie konstrukcji lub zastosowanych zabezpieczeń, powinno być oparte na kilku podstawowych zasadach:

Otwieranie budynku powinno następować w obecności właściciela lub użytkownika, a w razie ich nieobecności przy udziale funkcjonariuszy policji. Jeśli spełnienie tych warunków jest niemożliwe w krótkim czasie, a zachodzi podejrzenie zagrożenia życia lub zdrowia osób znajdujących się wewnątrz albo rozszerzenia się ognia na obiekty sąsiednie, od zasady tej należy odstąpić.

• Jeśli dotarcie do źródła pożaru może odbywać się poprzez drzwi lub okno, jako drogę dojścia wybieramy drzwi. Wiemy, że otwarcie dowolnego otworu, z uwagi na możliwość powstawania różnych, nieprzewidzianych zjawisk, może być przyczyną dramatu. Stąd staramy się drzwi otwierać (nawet uszkadzając zamek), a nie wyważać ich. W trudnych sytuacjach, na przykład podczas przerwy w dostarczaniu wody, drzwi można ponownie zamknąć. Przed otwarciem drzwi należy sprawdzić stopień ich nagrzania. Zbyt rozgrzane mogą sygnalizować możliwość wystąpienia ogni żgących i rozgorzenia. Przed zwolnieniem klamki zabezpieczamy skrzydło drzwi nogą i odchylamy głowę do tyłu tak, aby w razie pojawienia się płomienia skrzydło stanowiło osłonę. Czynność otwierania można przeprowadzić tylko wówczas, kiedy zostało już przygotowane stanowisko gaśnicze pozwalające na podjęcie natychmiastowych działań. Zaniedbanie w tym zakresie może doprowadzić do gwałtownego rozwoju pożaru.

• Drzwi jednoskrzydłowe, zamknięte na zamek wewnętrzny najłatwiej otworzyć łomem lub toporem wprowadzonym między skrzydło i futrynę w pobliżu zamka poprzez dociskanie narzędzia w stronę futryny. Jeśli czynność ta nie przynosi efektu, musimy wyrąbać futrynę w pobliżu zamka lub wyrąbać zamek. Podobnie postępujemy z drzwiami dwuskrzydłowymi, a mianowicie łom lub toporek wprowadzamy między skrzydła. W przypadku zamka zamykanego na kłódkę staramy się zdjąć drzwi z zawiasów, a jeśli czynność ta nie przynosi rezultatu, wyrywamy kłódkę za pomocą na przykład ostrej końcówki toporka. Jeśli drzwi stanowią jednolitą, trwałą płaszczyznę, można je wybić taranem (drewnianą belką). Taranowania jednak należy unikać, aby w razie potrzeby móc drzwi ponownie zamknąć.